Materiatur

Het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen, het HISK, is te gast bij de Stichting George Grard in het West-Vlaamse dorp Gijverinkhove. De Stichting Grard is ondergebracht in een gerestaureerde hoeve met tuin, waar het beeldhouwwerk van George Grard (1901-1984) permanent getoond wordt. Het is een mooie plek om te bezoeken. De vaste collectie bestaat uit een 50-tal originele gipsen sculpturen, terracottas en kleine studies. In de tuin zijn er ook zon 15 bronzen beelden van Grard te zien. De Stichting nodigt regelmatig beeldhouwers uit er te exposeren. Nu is er een groepstentoonstelling met werk van 7 kunstenaars, die ooit gestudeerd hebben aan het HISK. De selectie van de namen werd gemaakt door Willem Elias, voorzitter van het HISK en tevens docent aan de VUB. De jonge filosofe Patricia de Keersmaecker (1975) heeft het concept van de tentoonstelling uitgewerkt onder de titel Materiatur, een Duitse term afkomstig van Hegel. Deze filosoof sprak over Materiatur in de zin van concrete stoffelijkheid, het samenvallen van de vorm en het materiaal. De sculptuur bootst de natuur niet na, heeft geen mimetisch karakter, maar brengt een zintuiglijke verbeelding van een specifiek idee tot stand. Het zou, volgens Hegel, de taak van de kunstenaar zijn om waarheid in een zintuiglijke vorm aanschouwelijk te maken. De zeven exposerende kunstenaars zijn allen jonge twintigers en dertigers. Ze maken driedimensionale werken die op een subtiele wijze naar de werkelijkheid verwijzen. Gemeenschappelijk hebben zij ook dat in hun werk de nadruk ligt op de zintuiglijke waarneming van de materie. Via een materie wordt vormgegeven aan een idee. De deelnemende kunstenaars heten: Martin Blank, Hedwig Brouckaert, Caroline Coolen, Bas de Wit, Nadia Naveau, Frederik Steenbergen en Peter Weidenbaum.Martin Blank toont twee reliëfs en twee hoofden in plaaster. Zijn beelden zijn tot in het extreme afgewerkt. Met hun gladde, gepolijste monochrome vlakken hebben zijn figuren iets afstandelijks, maar geleidelijk aan komt de kwetsbaarheid van de huid naar voren. Het is een dubbelzinnigheid die de toeschouwer in verwarring brengt. Hedwig Brouckaert onderzoekt de eindeloze mogelijkheden van het menselijke lichaam, als maat van alle dingen. Zij toont een installatie uit keramiek, diverse lichaamsdelen die op de grond liggen, zoals een voet en een neus. De kunstenares zelf spreekt van verschillende ervaringsniveaus van het lichaam. Caroline Coolen put haar vormen uit een fantasiewereld. Zij maakte in zwart polyester een bevreemdende boomstam, met de nadruk op de structuur ervan, en een vuurmannetje vol woeste energie. Bas de Wit zette grote beelden neer, burleske figuren uit polyester. Zo is er de opengesperde bek van een haai, die een mens opslokt, ook al heeft die mens bokshandschoenen aan. Nadia Naveau werkt met plasticine in diverse kleuren, de materie waarmee kinderen vormen maken. Met haar manshoge cowboy-vrouw en vergroot kinderspeelgoed verwijst zij naar de beeldcultuur van de jeugd. Door de schaalvergroting wordt de betekenis van de ontleende vormen gemanipuleerd. Frederik Steenbergen is een klassiek beeldhouwer, die in zijn beelden en tekeningen de menselijke anatomie bestudeert. Steenbergen houdt niet van theorieën. De toeschouwer moet kijken en zich niet vastklampen aan teksten, zegt hij. Peter Weidenbaum tenslotte, legde plaasteren hoofden op sokkeltjes neer, waaruit een angstig droomgevoel spreekt. Samen hebben de zeven exposanten in Gijverinkhove een dertigtal sculpturen samengebracht, geëxposeerd tussen de werken van Grard. Materiatur in Stichting George Grard, Ekestraat 1, 8691 Gijverinkhove. Tel.: 058/ 29.82.19. Website: www.george-grard.com Van 30 juni tot 15 september. Dagelijks open van 11 tot 19 uur. Catalogus beschikbaar. Bron De Tijd, https://www.tijd.be/content/tijd/nl/mme-articles/53/13/48/5313485